TOWARZYSTWO NAUKOWE PŁOCKIE

SOCIETAS SCIENTIARUM PLOCENSIS

Organizacja pożytku publicznego

 KRS 0000136357

Rok założenia 1820

 

STRONA GŁÓWNA

 

PRZETARGI



Rewitalizacja zabytkowych kamienic

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego 

w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013

Dla rozwoju Mazowsza

Charakterystyka Projektu

Beneficjentem środków przeznaczonych na współfinansowanie Projektu pn. „Rewitalizacja zabytkowych kamienic położonych przy Starym Rynku 21 i 23 w Płocku z przeznaczeniem na publiczne centrum wystawienniczo – edukacyjne – Etap I” jest Towarzystwo Naukowe Płockie – stowarzyszenie działające na terenie Płocka i okolic, którego głównym przedmiotem działalności jest upowszechnianie postaw naukowych i pielęgnowanie tradycji narodowych
i patriotycznych.

Powstały w wyniku realizacji Projektu obiekt (publiczne centrum wystawienniczo – edukacyjne) będzie pełnił następujące funkcje:

Podstawowa:

a) wystawiennicza – 4 sale wystawowe                             
b) edukacyjna - 2 multimedialne sale dydaktyczne

Funkcje obsługi: zespół wejścia: hol, szatnia, sanitariaty, informacja, sprzedaż pamiątek, zespół administracyjny – 2 pokoje, zespół obsługi technicznej – ewentualnie wentylatornia klimatyzacji.

Funkcje towarzyszące: księgarnia/kawiarnia, winiarnia w zabytkowych piwnicach [1]. 

Całość funkcji wystawienniczej ulokowana zostanie na pierwszym piętrze budynków w 4-ch salach o powierzchni po ok 50 m2 połączonych przejściami. Pośrodku każdej z nich zaplanowano dodatkowe ekrany zwiększające powierzchnię ekspozycyjną. Funkcje edukacyjną i obsługę administracyjną zlokalizowano na poddaszu. Pozostałe funkcje obsługi zlokalizowano na parterze. Na każdym piętrze przewidziano sanitariaty. Hol i kawiarnia/księgarnia będą także mogły pełnić dodatkową funkcję wystawową. Wynikająca ze złego stanu technicznego konieczność rewaloryzacji zabytkowych piwnic pozwoli na uzyskanie kolejnej powierzchni, którą planuje się przeznaczyć na klimatyczną winiarnię. Projekt architektoniczny poszczególnych przestrzeni budynków pozwala na zachowanie elastyczności czasowej w korzystaniu
z poszczególnych stref funkcjonalnych: oddzielne wejście do strefy piwnic, możliwość zamknięcia sal wystawowych na piętrze.

Zakres Projektu obejmuje także zagospodarowanie terenu zarówno od strony frontowej, jak i od podwórka kamienic. Od frontu planuje się otwarcie ogródka kawiarnianego, a od podwórka zapewnienie miejsc parkingowych dla pracowników i gości na parkingu naziemnym. Kawiarnia będzie pełniła rolę czytelni dla odwiedzających centrum, a usługi gastronomiczne będą funkcją uzupełniającą. Z uwagi na fakt, iż obiekt będzie pełnił funkcję publiczną, Beneficjent nie będzie pobierał opłat za korzystanie z powstałej w wyniku realizacji Projektu infrastruktury. Zarówno winiarnia zlokalizowana w piwnicach kamienic, jak i kawiarnia na parterze będą dostępne bezpłatnie. Beneficjent nie planuje prowadzenia działalności usługowej z zakresu usług gastronomicznych. Powierzchnie te nieodpłatnie będą udostępniane członkom Towarzystwa oraz wszystkim osobom uczestniczącym w przedsięwzięciach organizowanych w centrum.

 

W ramach Projektu będą realizowane następujące prace:

1.    Prace projektowe obejmujące przygotowanie aktualizacji dokumentacji projektowo-kosztorysowej.

2.    Procedury przetargowe dotyczące wyboru wykonawcy prac budowlano-montażowych oraz zakupu wyposażenia nierozerwalnie związanego z projektem.

3.    Prace rozbiórkowe obejmujące rozbiórkę pokrycia dachówki i zużytych elementów dachu, rozebranie rynien, rur spustowych, ścianek działowych, wycięcie ościeżnicy ze ścian drewnianych, rozebranie schodów, pieców i trzonów z kaflami, podłóg, elementów stropów drewnianych w budynkach.

4.    Prace budowlano-montażowe (prace ziemne, fundamenty, ściany podziemia i nadziemia, stropy, dach-konstrukcja i pokrycie, ścianki działowe, stolarka okienna i drzwiowa, podłoża
i posadzki, tynki wewnętrzne, malowanie i oblicowania, elewacja, instalacje sanitarne wewnętrzne, instalacje elektryczne, roboty zewnętrzne) przywracające pierwotny wygląd zabytkowych kamienic.

5.    Zakup i montaż windy

6.    Zlecenie usług nadzoru archeologicznego, autorskiego i inwestycyjnego w zakresie prac remontowo – budowlanych.

7.    Zlecenie usług doradztwa prawnego i usług doradczych związanych z prawidłowym wdrożeniem projektu współfinansowanego z ERDF.

8.    Promocja projektu oraz źródeł jego finansowania.

Projekt będzie realizowany z zastosowaniem optymalnych technik i technologii budowlanych
z uwzględnieniem wytycznych projektanta i konserwatora zabytków w zakresie zachowania detali architektonicznych w celu wiernego odtworzenia historycznego wyglądu zewnętrznego
i wewnętrznego, jak i zachowania pierwotnego charakteru zabytkowych kamienic.

 


[1] Wszystkie pomieszczenia użytkowane będą przez TNP. Beneficjent nie będzie wynajmował zrewitalizowanych
w ramach projektu pomieszczeń, a powierzchnie pełniące funkcje towarzyszące wykorzystywane będą w celu realizacji zadań statutowych Towarzystwa.





Przeciw estetycznemu wykluczeniu. Goya Center - nowa placówka TNP

 Zbigniew Kruszewski

Zastanawiające jest, że łatwiej nam pojąć nowoczesne systemy funkcjonujące chociażby w samochodach i błyskawicznie wpisać się w wirtualność Internetu, niż zaakceptować współczesną sztukę. Tak naprawdę to dla większej części społeczeństwa szczytem awangardy jest Picasso, choć sam artysta nie żyje już od prawie 40 lat, a szczytowy okres jego twórczości przypada na czasy przedwojenne. 20- letnim autem nikt by już nie chciał jeździć, a obraz sprzed wojny jest dla nas ciągle zbyt nowoczesny.

Na pewno jednym z powodów takiego stanu rzeczy jest nienadążająca za duchem czasów edukacja plastyczna w polskich szkołach. Od przedszkola uczy się dzieci, żeby nie wyjeżdżały poza linijkę, w szkole podstawowej każe się namalować „ładną” kurkę i karci się złą oceną za obrazek namalowany palcem. Uczy się bezideowego kopiowania otaczającego nas świata, nie zważając, że  do tego celu lepiej nadaje się aparat fotograficzny czy kamera. Na zajęciach plastycznych zbyt dużo uwagi poświęca się procesowi odtwarzania, a zupełnie nie interesuje nas kreacja.

Z taką sytuacją zmierzy się placówka wystawienniczo-edukacyjna pod roboczą nazwą Goya Center, która ma wielką szansę powstać w Płocku. W 2010 r. Towarzystwo Naukowe Płockie ze swoim projektem „Rewitalizacja zabytkowych kamienic położonych przy Starym Rynku 21 i 23 w Płocku z przeznaczeniem na centrum wystawienniczo-edukacyjne – Etap I” znalazło się na pierwszym miejscu na liście rankingowej wyboru projektów do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego (Priorytet V „Wzmacnianie roli miast w rozwoju regionu” dla działania „Rewitalizacja miast”). Wszystko wskazuje na to, że wkrótce zostanie podpisana stosowna umowa. Wartość inwestycji to ponad 10 milionów złotych, przy kwocie dofinansowania ponad 8,5 miliona złotych.

Towarzystwo Naukowe Płockie planuje w ramach projektu utworzenie nowoczesnego centrum wystawienniczo-edukacyjnego, gdzie - odkrywcza w swoim czasie - twórczość Francisco Goi ma się stać punktem wyjścia do refleksji i działań w zakresie postrzegania i interpretowania świata poprzez sztukę. Projekt zakłada powstanie sal wystawienniczych, w których eksponowane będą „Los caprichos”  (Kaprysy) Goi – komplet 80 grafik z pierwszego wydania w 1799 r. Ale nie tylko. W posiadaniu TNP znajduje się bowiem wiele dzieł światowej klasy, których na co dzień się nie eksponuje ze względu na brak możliwości. Planowane centrum przybliży szerokiej publiczności takie zabytki piśmiennictwa jak na przykład:

Dante Alighieri: La Commedia (Boska Komedia). Brescia, Boninus de Boninis, 1487 r.;

Commune incliti Poloniae regni privilegium (tzw. Statut  Jana Łaskiego). Kraków, Jan Haller, 1506 r.;

Gailer Keiserssberg: Postill. Strasburg, Joannes Schwu, 1520 r. (zawiera 100 ręcznie kolorowanych drzeworytów);

Mikołaj Kopernik: De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach ciał niebieskich). Norymberga, Johannes Petreius, 1543 r. (pierwsze wydanie);

Jan Heweliusz: Mapy księżyca. Gdańsk, Andrea Julii Molleri, 1645 r.

Oprócz działalności wystawienniczej Goya Center będzie zajmować się szeroko rozumianą edukacją plastyczną i estetyczną. Chcemy między innymi organizować różnego rodzaju warsztaty i konkursy dla młodzieży, które miałyby wprowadzić ją w rzeczywistość nowoczesnej sztuki. Planujemy, że nasza placówka stworzy możliwości tym, którzy nie mieszczą się w ramach obecnego systemu edukacji plastycznej, ale również i tym, którzy poprzez sztukę chcieliby pełniej doznawać życia. I mam tu na myśli zarówno młodzież, jaki i dorosłych.

Ważną cechą naszego centrum będzie uniwersalność. Chcielibyśmy za pomocą nowoczesnych technologii osiągnąć ideę klocków lego, pozwalającą na dostosowanie oferty placówki do potrzeb, które wynikają z postępu. Być może nie będziemy awangardą, ale nie chcemy zostać w tyle.

Uważam, że Płock nie może być czarną dziurą estetyczną. Należy w tym mieście mówić o współczesnej sztuce, tutaj jej uczyć i tworzyć dzieła na miarę czasów. Musimy zrozumieć, że aby w Płocku zaczęły powstawać współczesne, odważne budowle i inne wartościowe byty powinniśmy porzucić estetykę targowiska i płyty paździerzowej, nie obawiać się poznawania i poszukiwania. Jeżeli tego nie zrozumiemy, nigdy nie dogonimy świata, który uciekł nam już bardzo daleko. A przecież płocka młodzież nie różni się niczym od młodzieży w Nowym Jorku, Tokio czy w Londynie i cechuje się takim samym współczynnikiem talentu, posiada ten sam potencjał. Dlatego też powstanie Goya Center nie jest fanaberią lecz koniecznością.

 

 

Wyślij pocztę do  aktnp@interia.pl z pytaniami i komentarzami na temat tej strony.